7 Marsi festohet në Shqipëri si Dita e Mësuesit, një datë simbolike që nderon kontributin e mësuesve në edukimin dhe formimin e brezave të rinj. Në këtë ditë, në shkolla dhe universitete organizohen aktivitete të ndryshme për të vlerësuar punën dhe përkushtimin e tyre.
Kjo festë lidhet me një moment shumë të rëndësishëm në historinë e arsimit shqiptar: hapjen e mësonjëtores së parë shqipe në Korçë më 7 mars të vitit 1887. Në atë kohë, mësimi i gjuhës shqipe ishte i ndaluar gjatë sundimit osman dhe shumë shqiptarë detyroheshin ta mësonin gjuhën fshehurazi.
Hapja e kësaj shkolle u bë e mundur falë përpjekjeve të patriotëve shqiptarë si Naim Frashëri, Sami Frashëri dhe anëtarëve të “Shoqërisë së të Shtypurit Shkronja Shqip”. Drejtori i parë i shkollës ishte Pandeli Sotiri, ndërsa më vonë drejtimin e saj e morën figura të tjera të njohura si Petro Nini Luarasi.
Fillimisht, mësimi nisi me rreth 35 nxënës, por shumë shpejt numri i tyre u rrit. Në këtë shkollë mësonin fëmijë nga familje të ndryshme, të pasur e të varfër, si dhe nxënës të besimeve të ndryshme fetare. Programi mësimor përfshinte shkrimin, leximin, gramatikën e gjuhës shqipe, historinë, gjeografinë, aritmetikën dhe edukimin fizik.
Edhe pse përballë vështirësive dhe presioneve të kohës, mësonjëtorja e Korçës u bë një simbol i rëndësishëm i përhapjes së dijes dhe i zhvillimit të arsimit në gjuhën shqipe. Më vonë, në vitin 1891, në Korçë u hap edhe mësonjëtorja e parë për vajza nga Sevasti dhe Gjerasim Qiriazi.
Në nder të kësaj historie dhe kontributit të madh të mësuesve shqiptarë, 7 Marsi është shpallur Dita e Mësuesit dhe e shkollës shqipe. Sot, ndërtesa ku u hap mësonjëtorja e parë në Korçë është kthyer në Muzeun Kombëtar të Arsimit, duke kujtuar sakrificën dhe përkushtimin e atyre që hodhën themelet e arsimit në gjuhën shqipe.
Në këtë ditë të veçantë, nxënësit dhe shoqëria shqiptare shprehin mirënjohjen për mësuesit, të cilët vazhdojnë të luajnë një rol të rëndësishëm në edukimin dhe formimin e brezave të ardhshëm.