E prisni gjithë javën dhe sapo vjen e shtuna, duket sikur të dielën gjithçka ka mbaruar. Pse fundjava na duket gjithmonë kaq e shkurtër? Përgjigjja lidhet më shumë me mënyrën se si truri ynë e përjeton kohën sesa me vetë orët që kalojnë.
Gjatë javës, ditët janë të mbushura me rutina, detyra, punë dhe angazhime. Kur vjen fundjava, ritmi ndryshon dhe kemi më shumë momente që i shijojmë. Pikërisht sepse jemi duke u argëtuar ose duke pushuar, kemi më pak ndjesinë e kalimit të kohës.
Një tjetër faktor është pritshmëria. Gjatë gjithë javës mendojmë për fundjavën dhe mezi e presim atë. Kur më në fund mbërrin, dy ditët kalojnë shumë më shpejt nga sa do të dëshironim.
Edhe rutina luan rol. Kur ditët janë të ngjashme, truri mund t’i përpunojë ato si një periudhë më pak të dallueshme. Ndërsa fundjava shpesh mbushet me aktivitete, takime, dalje apo udhëtime të shkurtra, duke krijuar një përvojë më intensive.
Dhe pastaj vjen e diela në mbrëmje… kur mendja fillon të mendojë për të hënën, punën dhe detyrimet e javës së re. Kjo e bën fundjavën të duket edhe më e shkurtër.
Në fund, fundjava nuk kalon realisht më shpejt. Janë pritshmëritë, rutina, vëmendja dhe mënyra se si truri përjeton kohën që na krijojnë këtë ndjesi. Ndoshta kjo është edhe arsyeja pse dy ditë pushim duken gjithmonë shumë pak.