Një emoji i qeshur në një ekran vështirë se krahasohet me një buzëqeshje të vërtetë njerëzore.
Megjithatë, hulumtimet moderne tregojnë se truri nuk i trajton ato aq ndryshe sa mund të pritet. Në milisekondat e para, përgjigjet nervore të nxitura nga një fytyrë dhe një ikonë e thjeshtë janë çuditërisht të ngjashme.
Sipas studimit të botuar në revistën Psychophysiology, njohja e emocioneve është një aftësi themelore njerëzore, thelbësore për ndërveprimin shoqëror. Truri ka evoluar për të përpunuar fytyrat jashtëzakonisht shpejt, duke aktivizuar rrjete të specializuara brenda fraksioneve të sekondës.
Thënë thjeshtë, truri “njeh” një emoji sikur të ishte një fytyrë, të paktën në fazat e hershme të përpunimit.
Një zbulim interesant është se emojit shpesh prodhojnë sinjale edhe më të qarta në tru sesa fytyrat e vërteta. Arsyeja duket të jetë thjeshtësia dhe ekzagjerimi i tipareve të tyre: buzëqeshje të mëdha, shprehje të forta dhe vija të pastra.
Në të kundërt, fytyrat njerëzore janë më komplekse dhe ndryshojnë nga personi në person, gjë që i bën disa emocione më të vështira për t’u dalluar.
Për shembull, truri dallon lehtësisht midis një fytyre të lumtur dhe një neutrale, por ka më shumë vështirësi në dallimin midis dy emocioneve negative, siç janë zemërimi dhe trishtimi, qoftë i shprehur nga një njeri apo një emoji.