Të ka ndodhur ndonjëherë të njohësh dikë menjëherë sapo e sheh, por të mos të kujtohet aspak emri i tij? Është një situatë shumë e zakonshme dhe shpesh e sikletshme. Megjithatë, kjo nuk do të thotë që ke kujtesë të dobët. Përkundrazi, truri ynë funksionon në mënyrë shumë specifike kur bëhet fjalë për fytyrat dhe emrat.
Truri i njeriut është jashtëzakonisht i specializuar për njohjen e fytyrave. Ekziston një zonë e veçantë në tru, e quajtur fusiform face area, e cila merret pikërisht me përpunimin dhe ruajtjen e fytyrave. Që nga fëmijëria, ne trajnohemi biologjikisht të njohim fytyra për arsye mbijetese dhe sociale. Fytyra jep informacion të menjëhershëm: emocione, qëllime, rrezik apo afërsi.
Emrat, nga ana tjetër, janë etiketa abstrakte. Ata nuk kanë lidhje logjike me pamjen fizike të personit. Një fytyrë mund të të kujtojë një situatë, një emocion apo një vend, ndërsa një emër është thjesht një tingull që duhet memorizuar. Kjo e bën më të vështirë ruajtjen e tij në kujtesë afatgjatë.
Një tjetër arsye lidhet me mënyrën si i përpunojmë informacionet në momentin e prezantimit. Kur takojmë dikë për herë të parë, zakonisht jemi të fokusuar te përshtypja që po lëmë, te gjuha e trupit apo te biseda. Emri dëgjohet vetëm për disa sekonda dhe nëse nuk e përsërisim ose nuk e lidhim me diçka konkrete, ai zhduket shpejt nga memoria.
Stresi dhe ankthi social gjithashtu ndikojnë. Kur jemi nervozë, truri fokusohet më shumë te menaxhimi i emocionit sesa te ruajtja e informacionit. Kjo është arsyeja pse shpesh harrojmë emrin menjëherë pas prezantimit, edhe pse fytyra na mbetet e qartë.
Ekziston edhe një element emocional. Fytyrat janë të lidhura me përvoja. Nëse ke kaluar një moment të caktuar me një person, truri e ruan fytyrën si pjesë të atij kujtimi. Emri nuk ka gjithmonë të njëjtën peshë emocionale, prandaj harrohet më lehtë.
Megjithatë, ka mënyra për ta përmirësuar këtë. Përsëritja e emrit gjatë bisedës, lidhja e tij me një karakteristikë apo një person tjetër me të njëjtin emër, ose edhe imagjinimi i emrit të shkruar, ndihmon shumë në forcimin e kujtesës.
Në fund, fakti që mban mend fytyrat por harrojnë emrat nuk është shenjë neglizhence apo mungese inteligjence. Është thjesht mënyra si truri ynë është i ndërtuar: i programuar për të lexuar njerëzit përmes fytyrës së tyre, më shumë sesa përmes emrit që mbajnë.