Të gjithëve na ka ndodhur: takojmë dikë dhe e njohim menjëherë fytyrën e tij, por emri duket sikur ka humbur diku në kujtesë. Edhe pse mund të jetë bezdisëse, shkenca thotë se kjo është krejtësisht normale.
Sipas studiuesve, truri i njeriut është shumë më i aftë në njohjen e fytyrave sesa në ruajtjen e emrave. Fytyrat përmbajnë shumë informacione vizuale – si forma e syve, buzëqeshja apo tiparet e veçanta – të cilat truri i përpunon në mënyrë shumë efikase.
Emrat, nga ana tjetër, janë më abstraktë. Ata nuk japin informacion vizual apo kuptim të drejtpërdrejtë për personin dhe për këtë arsye janë më të vështirë për t’u lidhur me kujtesën afatgjatë. Nëse nuk e dëgjojmë qartë emrin ose nuk e përsërisim disa herë, ka më shumë gjasa ta harrojmë.
Ekspertët shpjegojnë se njohja e fytyrave është një aftësi që ka luajtur rol të rëndësishëm në evolucionin e njeriut. Të dallosh shpejt një person mik apo të huaj ka qenë thelbësore për mbijetesën, ndaj truri është zhvilluar për ta bërë këtë proces sa më efikas.
Prandaj, herën tjetër kur të kujtoni fytyrën e dikujt, por jo emrin e tij, mos u shqetësoni. Nuk është shenjë e kujtesës së dobët – është thjesht mënyra se si funksionon truri ynë.