Ideja e dashurisë me shikim të parë ka frymëzuar romane, filma dhe këngë për dekada me radhë. Shumë njerëz pretendojnë se e kanë përjetuar atë moment magjik kur panë dikë për herë të parë dhe ndjenë menjëherë se ishte personi i duhur. Por a është kjo vërtet dashuri, apo thjesht një formë e fortë tërheqjeje?
Sipas psikologëve, ajo që shumica e njerëzve e quajnë “dashuri me shikim të parë” është shpesh një kombinim i tërheqjes fizike, emocionit dhe idealizimit të personit tjetër. Truri ynë është i aftë të krijojë përshtypje shumë të shpejta për njerëzit që takojmë, shpesh brenda pak sekondash.
Kur shohim dikë që na tërheq, truri çliron substanca kimike si dopamina dhe adrenalina. Këto krijojnë ndjenja eksitimi, lumturie dhe energjie, duke bërë që takimi të duket i veçantë dhe i paharrueshëm. Pikërisht këto reagime biologjike janë arsyeja pse zemra rreh më shpejt, pëllëmbët djersiten dhe ndiejmë ato që shpesh quhen “fluturat në stomak”.
Megjithatë, ekspertët theksojnë se dashuria e vërtetë kërkon kohë. Ajo ndërtohet përmes njohjes së personit tjetër, besimit, komunikimit dhe përvojave të përbashkëta. Në momentin e parë, ne nuk dimë pothuajse asgjë për karakterin, vlerat apo personalitetin e dikujt. Për këtë arsye, shumë studiues argumentojnë se ajo që ndodh në shikimin e parë është më tepër një tërheqje e fortë sesa dashuri në kuptimin e plotë të fjalës.
Nga ana tjetër, disa studime kanë treguar se çiftet që raportojnë se janë dashuruar me shikim të parë shpesh vazhdojnë ta kujtojnë atë moment si fillimin e historisë së tyre romantike. Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se dashuria lindi menjëherë, por se tërheqja fillestare ishte aq e fortë sa krijoi bazën për një lidhje që më pas u zhvillua me kalimin e kohës.