A ju ka ndodhur të përfundoni një vakt të plotë dhe, vetëm pak minuta më vonë, të ndieni sërish dëshirën për të ngrënë? Kjo ndjesi nuk lidhet gjithmonë me nevojën reale të trupit për ushqim. Ndonjëherë, pas saj fshihen faktorë si stresi, mungesa e gjumit, zakonet e përditshme apo mënyra si reagojnë hormonet që rregullojnë oreksin.
Një rol të rëndësishëm luajnë dy hormone: grelina, e cila nxit ndjesinë e urisë, dhe leptina, e cila ndihmon trurin të kuptojë kur kemi ngrënë mjaftueshëm. Kur gjumi është i pamjaftueshëm, ekuilibri i këtyre hormoneve mund të ndikohet, duke shtuar dëshirën për ushqim.
Një tjetër arsye është uria emocionale. Stresi, mërzia apo ankthi mund të na shtyjnë të kërkojmë ushqim edhe kur stomaku është plot. Në këto raste, nuk është domosdoshmërisht energjia ajo që kërkon trupi, por kënaqësia dhe rehatia që mund të na japë një ushqim i preferuar.
Edhe përbërja e vakteve ka rëndësi. Ushqimet me pak proteina dhe fibra mund të mos na mbajnë të ngopur për shumë kohë. Prandaj, ndonjëherë sekreti nuk qëndron te sasia e ushqimit që konsumojmë, por te cilësia dhe përbërja e tij.