A ju ka ndodhur të dëshironi të shkoni vetëm në një restorant, të pini një kafe apo të shihni një film në kinema, por në momentin e fundit të tërhiqeni sepse nuk dëshironi të dukeni vetëm? Kjo ndjesi është më e zakonshme nga sa mendojmë dhe lidhet kryesisht me frikën nga gjykimi i të tjerëve.
Në psikologji, kjo lidhet me një fenomen të njohur si efekti i vëmendjes (Spotlight Effect). Ai përshkruan tendencën tonë për të besuar se njerëzit përreth po na vëzhgojnë dhe po i kushtojnë shumë më tepër rëndësi sjelljes sonë sesa ndodh në të vërtetë. Për shembull, kur ulemi vetëm në një restorant, mund të mendojmë se të gjithë po pyesin pse nuk kemi shoqëri, ndërkohë që shumica e njerëzve janë të përqendruar te vetja.
Një tjetër arsye lidhet me mënyrën si jemi mësuar ta perceptojmë shoqërinë. Shumë aktivitete konsiderohen tradicionalisht si përvoja që duhen ndarë me dikë tjetër, ndaj kryerja e tyre vetëm mund të na krijojë ndjesinë se po dalim nga norma shoqërore. Kjo mund të ndikojë në vetëbesimin tonë dhe të na bëjë të ndihemi të ekspozuar.
Megjithatë, të bësh gjëra vetëm nuk është shenjë vetmie apo mungese shoqërie. Përkundrazi, të kalosh kohë me veten mund të ndihmojë në zhvillimin e pavarësisë, vetëbesimit dhe njohjes më të mirë të dëshirave personale.
Ndonjëherë, pengesa më e madhe nuk është të shkosh vetëm në një vend, por të kapërcesh mendimin se çfarë mund të mendojnë të tjerët për ty.
