Të gjithë i njohim: njerëz që, edhe kur gjithçka duket se po shkon keq, ruajnë qetësinë dhe kontrollin. Ndërsa të tjerët panikosen, ata marrin frymë thellë dhe reagojnë me maturi. Por pse ndodh kjo?
Së pari, qetësia nuk është gjithmonë tipar i lindur. Shumë njerëz e kanë zhvilluar atë përmes përvojave të vështira. Stresi i përsëritur i mëson trurin të mos reagojë menjëherë me alarm, por të analizojë situatën përpara se të veprojë.
Një arsye tjetër lidhet me mënyrën si këta njerëz e perceptojnë stresin. Ata nuk e shohin çdo problem si kërcënim, por si sfidë të përkohshme. Ky ndryshim i vogël në mendësi bën një ndryshim të madh në reagimin emocional.
Gjithashtu, njerëzit e qetë zakonisht kanë vetëkontroll emocional më të lartë. Ata arrijnë të ndajnë emocionet nga veprimet dhe nuk lejojnë që impulset momentale t’i udhëheqin. Frymëmarrja e kontrolluar, reflektimi dhe durimi janë mekanizma që i përdorin shpesh, edhe pa e kuptuar.
Një faktor i rëndësishëm është edhe pranimi. Ata e pranojnë faktin që jo çdo gjë është nën kontrollin e tyre. Kjo i ndihmon të mos shpenzojnë energji duke u shqetësuar për gjëra që nuk mund t’i ndryshojnë.
Në fund, qetësia në stres nuk do të thotë mungesë emocionesh. Do të thotë aftësi për t’i menaxhuar ato në mënyrë të zgjuar. Dhe lajmi i mirë është se kjo aftësi mund të mësohet.