Shumë çifte kalojnë periudha ku jeta intime nuk është si më parë. Në fillim, kjo shpesh justifikohet si “fazë normale”, lodhje, stres apo rutinë e përditshme. Por ka raste kur disa shenja tregojnë se nuk bëhet fjalë thjesht për një periudhë kalimtare, por për një ndryshim më të thellë në marrëdhënie.
Një nga shenjat më të zakonshme është mungesa e dëshirës së ndërsjellë për afërsi. Kur njëri ose të dy partnerët fillojnë të shmangin intimitetin pa arsye të qarta, kjo mund të tregojë se lidhja emocionale ka filluar të dobësohet. Intimiteti fizik shpesh është pasqyrë e lidhjes emocionale mes dy njerëzve.
Një tjetër tregues është rutina e plotë dhe mungesa e çdo spontaneiteti. Kur gjithçka bëhet e parashikueshme dhe pa emocion, intimiteti mund të humbasë shkëndijën që e mban gjallë lidhjen. Në këto raste, nuk është vetëm çështje kohe apo lodhjeje, por shpesh edhe mungesë komunikimi dhe lidhjeje emocionale.
Edhe distanca emocionale luan një rol të madh. Kur partnerët nuk ndihen më të afërt jashtë dhomës së gjumit, kjo reflektohet drejtpërdrejt edhe në jetën intime. Ftohja e ndjenjave shpesh fillon në gjëra të vogla: më pak biseda, më pak vëmendje, më pak afërsi.
E rëndësishme është të kuptohet se jo çdo ndryshim është alarm i madh, por as nuk duhet injoruar. Etiketimi i gjithçkaje si “fazë normale” mund të vonojë adresimin e një problemi që kërkon komunikim të hapur dhe përpjekje nga të dyja palët.
Zgjidhja shpesh nuk qëndron te ndryshimet drastike, por te rikthimi i lidhjes emocionale: më shumë kohë së bashku, më shumë komunikim dhe më shumë vëmendje ndaj njëri-tjetrit në jetën e përditshme. Kur forcohet lidhja jashtë dhomës së gjumit, shpesh përmirësohet edhe intimiteti brenda saj.
Në fund, çelësi është sinqeriteti me veten dhe me partnerin. Sepse ajo që duket si “fazë normale” ndonjëherë është thjesht një sinjal që kërkon vëmendje.