A ju ka ndodhur ndonjëherë të mendoni për një person pas shumë kohësh dhe vetëm pak minuta më vonë të merrni një mesazh prej tij? Për shumë njerëz, kjo duket si një rastësi e çuditshme ose si një “lidhje e veçantë”, por shkenca ofron disa shpjegime interesante për këtë fenomen.
Një nga arsyet lidhet me mënyrën se si funksionon truri ynë. Ne kemi tendencë të kujtojmë më shumë momentet kur një mendim dhe një ngjarje përputhen, ndërsa harrojmë të gjitha herët e tjera kur kemi menduar për dikë dhe nuk ka ndodhur asgjë. Ky fenomen njihet si paragjykimi i konfirmimit, ku truri fokusohet te rastet që na duken të veçanta.
Një tjetër shpjegim mund të jetë fakti se njerëzit që kanë një marrëdhënie të afërt shpesh ndajnë interesa, rutina ose momente të ngjashme. Për shembull, nëse dy persona kanë komunikuar shpesh në të kaluarën, është më e mundshme që në një moment të njëjtë t’u shkojë mendja te njëri-tjetri.
Gjithashtu, kujtesa dhe emocionet luajnë një rol të madh. Kur një person ka pasur rëndësi për ne, truri ruan shumë kujtime dhe sinjale që lidhen me të. Një këngë, një vend apo një situatë e ngjashme mund të na bëjë të mendojmë për të papritur.
Edhe pse shkenca nuk ka prova që mendimet tona mund të dërgohen te një person tjetër në distancë, këto përvoja vazhdojnë të duken magjepsëse sepse tregojnë sa komplekse është mënyra se si funksionon mendja dhe kujtesa njerëzore.