“Jam mirë.”
Dy fjalë të thjeshta, por shpesh janë gënjeshtra më e përdorur e përditshme. I themi pa menduar, për të shmangur pyetje, për të mos u dukur të dobët, ose sepse as vetë nuk dimë si të shpjegojmë çfarë po ndiejmë vërtet.Kjo është ajo që psikologët e quajnë sindroma “jam mirë”.
Çfarë është sindroma “jam mirë”?
Nuk është një diagnozë mjekësore, por një mekanizëm mbrojtës emocional. Është momenti kur:
- nuk je mirë, por sillesh sikur je
- buzëqesh, ndërsa brenda ndihesh bosh
- minimizon ndjenjat e tua për të mos shqetësuar të tjerët
Me kalimin e kohës, kjo sjellje bëhet zakon.
Pse gënjejmë veten?
Arsyet janë më të thella sesa duken:
- Frika nga gjykimi – “Do mendojnë se jam i dobët”
- Lodhja emocionale – nuk ke energji ta shpjegosh veten
- Mësimi shoqëror – na kanë mësuar të jemi “të fortë”
- Mungesa e hapësirës emocionale – askush nuk pyet vërtet
Prandaj “jam mirë” bëhet përgjigjja automatike.
Çfarë ndodh kur e përsërisim këtë gënjeshtër?
Kur injorojmë ndjenjat:
- ato nuk zhduken, vetëm grumbullohen
- shfaqen si ankth, stres, ose shpërthime emocionale
- krijohet ndjesia e zbrazëtisë
Sindroma “jam mirë” nuk të mbron, të lodh ngadalë. Sa më gjatë ta mbash, aq më e vështirë bëhet të ndjesh vërtet. Ndonjëherë, fjalia më shëruese nuk është “jam mirë”, por:
“Nuk jam mirë, por po mundohem.”