Një nga figurat më të njohura të gazetarisë shqiptare, Rudina Xhunga, ka ndarë së fundi një dëshmi të thellë personale dhe prekëse mbi përballjen e saj të përditshme me demencën e nënës. Në një rrëfim të sinqertë, ajo tregoi sfidat emocionale, dhimbjen, por edhe forcën e jashtëzakonshme që kërkon kujdesi për një prind me një formë demence që “vjen dhe ikën”. Xhunga foli për momentet e rralla kur nëna e saj arrin ta pyesë “si je?”, një pyetje që pas 13 vitesh mori peshën e një mrekullie. Ajo denoncoi edhe paragjykimin shoqëror, turpin dhe mënyrën se si trajtohen personat me çrregullime të kujtesës, duke theksuar se askush nuk ka të drejtë t’ua mohojë dinjitetin apo lirinë.
Mami im është me demencë! Është një lloj demence fluturake, që vjen dhe ikën, nuk rri gjithmonë aty. Dhe mami nuk ka një harresë që të më harrojë. Ajo ka më tepër harresë për nevojat e mia por jo për mua. Për shembull përpara dy ditësh, më tha: “Ti si je?”, dhe unë fillova të qaja sepse thashë pas 13 vitesh më pyeti si je. Në fakt ajo s’më pyet më si jam, do të dijë vetëm si është ajo dhe në fakt ky është një mundim i madh. I thashë: “S’jam mirë, kam këtë problem”, “Epo se s’ke mama që të të pyesë se si je prandaj”-më tha! Sepse ne të gjithë duam që të na pyesin po kush na e ka ngenë?! Goca ka probleme, burri ka gjithmonë probleme dhe vetëm nëna mund të të pyesi. Por parafytyro një nënë me demencë që nuk të pyet dot, sa e vështirë është jeta për ty…
Kështu që kur ajo më pyeti “si je”, unë mora urgjencën për herë të katërt që ajo të rrinte në jetë edhe pse është shumë e vështirë.
Duhet të mësohesh, e para të mos kesh turp! Sepse turpi është një gjë që të bllokon dhe e burgos të sëmurin. Për turp unë do e kisha mbyllur mamin tim brenda që mos të dilte nga liqeni, po mami im do vdiste po të mos dilte nga liqeni! Dhe njëherë nga liqeni e gjeti një kolege, një gazetare, një gocë e re ose e madhe, nuk e di pse e bënë dhe e intervistuan. Dhe ajo tha nga ato gjërat që thotë një njeri me demencë. Dhe ata e nxorrën! Thashë sa turp! Dhe ajo u tha: Jam nëna e Rudina Xhungës. Dhe ata u gëzuan dhe e bënë pikërisht për këtë gjë. Po kjo është shumë e rëndë. Dhe pastaj po më thonin: “Ok mami s’duhet të dali”, po si, ta vras unë mamin tim që ata të mos tallen me mua? Le të tallen sepse s’ka asnjë problem. Ajo ka nevojë të dalë dhe do dali!