Kërcitja e gishtave është një zakon shumë i zakonshëm tek shumë njerëz. Mjeku Venuthurla Ram Mohan Reddy në spitalet Yashoda në Hyderabad të Indisë, tha se “ky është një zakon i detyrueshëm për disa që ndihen më mirë pasi kërcasin nyjet e tyre”.
Ai shtoi se kjo plasaritje mund të kryhet edhe në kyçe të tjera të trupit, përfshirë edhe shtyllën kurrizore. Ka shumë debate për arsyen e tingullit që dëgjojmë kur kërcasin gishtat. Shumë kanë frikë se tingulli është për shkak të dëmtimit ose thyerjes së indeve të buta.
Reddy shpjegoi se ka një shtresë të hollë lëngu që vesh kyçin. “Kjo shtresë e lëngshme ka flluska gazi me azot, oksigjen dhe dioksid karboni në to. Këto flluska gazi shpërthejnë duke krijuar tingullin kur ne këputim gishtat”.
Megjithëse një punim i cituar shpesh nga viti 1990, i botuar në revistën Arthritis and Rheumatism, arrin në përfundimin se megjithëse nuk ka prova të shtuara të artritit tek ata që plasariten nyjet e tyre, ata “kanë më shumë gjasa të kenë ënjtje të duarve dhe forcë më të ulët të kapjes”. Pra, praktika “rezulton në dëmtim funksional të duarve”. Megjithatë, shumë studime që atëherë e kanë kundërshtuar këtë, duke mos gjetur asnjë lidhje midis plasaritjes dhe kapjes së dobësuar.
Ai shtoi se ekziston edhe frika se kyçet do të ngurtësohen dhe nuk do të funksionojnë siç duhet në aktivitetet e përditshme.
Për sa kohë që nuk ka dhimbje dhe ënjtje të shoqëruar gjatë plasaritjes së gishtërinjve, Reddy vuri në dukje se nuk do të ketë dëmtime të përhershme në nyje. “Është e padëmshme, pavarësisht kërcitjes së gishtit të përsëritur gjatë një periudhe të pacaktuar.”
Kërcitja e gishtave ndihmon në lehtësimin e ngurtësisë dhe shtrirjen e indeve të buta si kapsula, tendinat dhe ligamentet. “Në një farë mënyre, është e dobishme të kërcisni gishtat herë pas here,” tha Dr Reddy.