Të rriturit shpesh përballen me sfida që nuk i dinë derisa ato të shfaqen. ‘Adulthood’ mund të jetë një udhëtim i pasur, por gjithashtu i mbushur me vështirësi që të godasin papritur, duke e bërë jetën më të ndërlikuar nga sa mund ta kemi imagjinuar. Ja disa nga problemet që shumë të rritur përballen dhe për të cilat askush nuk j’u ka treguar.
- Jeta nuk ndalon për shkatërrimin tënd: Pavarësisht çfarë po kalon, jeta vazhdon të ecë përpara. Punët, email-et, angazhimet, gjithçka vazhdon dhe ti duhet të gjesh forcë për të përballuar atë që po kalon.
- Faturat që nuk përfundojnë kurrë: Paguani qiranë, faturat e dritave, ujit, internetit, abonimet që keni harruar… pastaj vjen dhe koha për të paguar qiranë sërish. Papritur, nuk po punoni për të realizuar ëndrrën tuaj, por për të mbijetuar. Ky është një cikël që duket i pafund, dhe që të kujton përherë se sa e vështirë është të mbash gjithë barrën e të jetuarit.
- Përgjegjësia ndaj prindërve: Askush nuk të paralajmëron për atë ndërrim roli kur fillon t’i kujtosh prindërit të marrin medikamentet, të rezervosh vizitat mjekësore, apo t’i shpjegosh se si të përdorin WhatsApp-in. Dhe një ditë, realizon se ti je tashmë i rritur dhe se rolet mes jush janë ndërruar.
- Dhimbja e të kaluarës: Nuk janë vetëm humbjet nga vdekja që shkaktojnë dhimbje. Ka gjithashtu dhimbje për miqësitë që u shuan, ëndrrat që nuk realizohen, dhe marrëdhëniet që kanë mbaruar. Dhimbja që ka lidhje me gjëra që ende janë të gjalla është një aspekt i pashmangshëm i të rriturit.
- Kostoja e mobilimit të shtëpisë: Çmimet për sende të thjeshta si perde, pasqyra, dhe tapete janë të papërballueshme. Kur ishim të vegjël, thoshim me shaka “Mami, bli një TV më të madh”. Tani shohim çmimet për televizorët dhe themi, “A është ky televizor i bërë nga ari?”
- Përpjekjet për të pasur sukses: Të gjithë e dimë se duhet të punojmë shumë, por askush nuk të paralajmëron se sa kohë mund të marrë për të parë rezultate. Disiplina e kërkuar për të vazhduar edhe kur gjërat nuk shkojnë ashtu siç kishe planifikuar, është ajo pjesë që shumë fjalime motivuese nuk e përmendin.
- Lodhja e vazhdueshme: Lodhja nuk ka të bëjë me punën fizike, por me ekzistencën. Lodhja nga marrja e vendimeve të përditshme, përgjegjësive, dhe kërkesave të jetës. Pavarësisht se pushon, lodhja është një ndjenjë që nuk largohet.
- Zgjedhja e ushqimit çdo ditë: Zgjedhja e menuve për çdo vakt është një ngarkesë mendore që shpesh duket e padurueshme. Dhe ndërsa “planifikimi i vakteve” është një ide e mirë, pas disa ditësh ushqimi bëhet i mërzitshëm. E ke përjetuar atë moment kur nuk do të mendosh më për darkën, por vetëm për një gotë ujë?
- Vetmia e pavarësisë: Edhe pse mund të kesh miq dhe familje, ndjenja e pavarësisë shpesh vjen me një vetmi të thellë. Të bëhesh vetvetja dhe të menaxhosh jetën tënde është një udhëtim që nuk mund ta bësh me askënd tjetër.
- Përballja me trauma të kaluara: Pas një periudhe të caktuar, dhimbjet dhe trauma të cilat ke fshehur si fëmijë kthehen për t’u përballur me to. Frika, turpi dhe braktisja janë ndjenja që nuk do t’i mundësh derisa të bëhesh mjaft i rritur për t’i përballuar ato.
- Menaxhimi i jetës: Pjesa më e madhe e jetës ka të bëjë me menaxhimin e përgjegjësive të përditshme, nga pastrimi i shtëpisë deri tek kërkesat e punës dhe marrëdhëniet. Të gjitha kërkojnë vëmendje të vazhdueshme dhe ndonjëherë duket sikur nuk ke kohë për asgjë.
- Çmimi i ushqimeve të detit: Peshqit dikur ishin një luks i përballueshëm, por tani janë të shtrenjtë si të ishin thjesht dhurata nga parajsa. Kur u bë peshku një luks i papërballueshëm?
- Trishtimi i anticipuar: Kur fillon të shikosh prindërit që plakën para syve të tu, kjo të godet si një zgjim i hidhur. Kohët po kalojnë dhe nuk ke më mundësinë të mbash kohën në dorë.
- Familjet janë shumë më komplekse sesa mendonim: Familjet gjithmonë kanë pasur sekrete dhe trauma që ne nuk i kuptojmë deri sa të bëhemi të rritur. Të gjitha këto sekrete dalin në dritë dhe ndryshojnë mënyrën se si e shohim fëmijërinë tonë.
- Rritja ndihmon të largohesh nga e kaluara: Me rritjen, mënyra e të menduarit ndryshon dhe shpesh nuk je më i kuptuar nga ata që ishin afër teje. Të rriturit duan të të shohin në të njëjtën formë, ndërsa ti po ndryshon dhe ata shpesh nuk mund të të kuptojnë.